31 herinneringen aan 22 november 1963 – John F. Kennedy vermoord

  1. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik negen jaar, ik weet alleen dat mijn moeder heeft gehuild, mijn vader tjonge tjonge tjonge zei, er heel lang een boekje is bewaard met zwartwit foto’s van de Kennedy’s. Nu ben ik 55 jaar en vind het nog steeds verschrikkelijk.

  2. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik thuis

  3. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik in een telefooncel waar ik mijn moeder belde, om te vragen of ik wat later thuis mocht komen (ik was 14). Ze vertelde mij wat er gebeurd was, ik weet nog dat ik huilend de telefooncel uitgelopen ben, m’n portemonnee liet liggen. Dat ontdekte ik toen ik thuis kwam, ben terug gerend en gelukkig lag hij er nog.

  4. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik bij de kapper.

  5. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik vijftien jaar
    Ik was alleen thuis, mijn ouders waren op visite elders.
    Voor het eerst, werd het medium tv rechtstreeks gebruikt, er was verwarring, en de kranten stonden vol de daarop volgende dagen, het een volgde het andere op en iedereen had verdriet om het heengaan van een sympathieke wereldleider.

  6. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, zat ik als dertienjarig meisje in mijn eentje het journaal te bekijken. Nooit zal ik de emotieloze toon vergeten waarmee Fred Emmer het nieuws bracht. Mijn moeder deed op dat moment mijn jongste broertje in bad en ik wist niets beter te doen dan naar boven te rennen en te roepen ” MAMA : PRESIDENT KENNEDY IS VERMOORD ” Ze heeft mijn broertje ingezeept en wel laten staan en we samen de hele nacht voor de tv gezeten.

  7. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik thuis in de wieg.

  8. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik voor de allerlaatste dag in het kindertehuis in Heerlen, de Elisabethkliniek wat eigenlijk een vroedvrouwenschool was. Ik was daar geboren en ter adoptie afgestaan. Mijn ouders reden net voor de eerste keer van Waalre naar Heerlen om mij voor het allereerst te zien toen ze op de radio van de auto (nog een bijzonder iets voor die tijd!) hoorden wat er was gebeurd. 22 november was daarna altijd een dag van gemengde gevoelens voor mijn ouders. Zij kregen mij, maar de wereld verloor een groot man. Op 23 november 1963 hebben ze me opgehaald uit Heerlen – die dag was mijn opa jarig.

  9. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik 12 jaar, thuis en we hadden nog niet zo lang t.v. Een paar zenders, Ned.1 (en 2?), BRT en enkele Duitse zenders. Ik woonde in Limburg en we hadden een Duits journaal opstaan. Ik herinner mij de korte, zakelijke tekst nog steeds: “Gutenabend. President Kennedy ist tot….”
    Ondanks mijn leeftijd besefte ik donders goed wat er gebeurd was en het heeft een diepe indruk op mij gemaakt.

  10. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, zat ik mijn verjaardag te vieren, en toen kwam mijn oom binnen, en vertelde het vreselijke nieuws.

  11. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik, denk ik op school, ik was 4 jaar oud maar de juf moest erg huilen dat is het enige wat ik mijn ervan kan herinneren

  12. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik met mijn ouders bij een voorstelling van het Nederlands Dans Theater en in de pauze werd mijn vader geinformeerd, door omstandigheden ging de voorstelling gewoon door, het was namelijk nog niet helemaal zeker dat hii overleden was, maar de film over Maja Plissetskaya en dit feit samen blijven onlosmakelijk met elkaar verbonden.

  13. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik buiten aan het spelen met mijn vriendjes. Iedereen was daarna ontdaan zowel klein als groot, groot als klein.

  14. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik bij de kapper.

  15. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, waren mijn vader mijn broer en ik het eerste grote Duivenhok aan het bouwen in de tuin.
    Mijn Moeder kwam naar buiten en zei dat John F.Kennedy vermoord was.
    We zijn naar binnen gegaan en hebben heel de verdere avond naar de tv gekeken, we zijn niet meer verder gegaan die dag met de bouw van het Duivenhok, zo geschokt en verbaasd waren wij van deze moord, die dag vergeet ik nooit meer.

  16. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik 11 jaar. Was onderweg van de kamer naar de keuken. Het kwam op het nieuws en ik weet nog dat ik vol ongeloof terugliep naar de kamer om het nieuws beter te kunnen horen. Voor mijn gevoel op dat moment betekende dat voor de vrede een cruciaal punt. Was op dat moment bang dat de “gekte” zich zou uitbreiden en dat we nooit meer de zekerheid zouden krijgen van een leefbare aarde. Dat gevoel van toen zal ik me altijd blijven herinneren.

  17. Toen JFK werd neergeschoten was ik zes jaar, maar wij hadden toen al tv en ik weet het net goed dat ik daar naar keek en dat iedereen helemaal geschokt was en ook mijn ouders spraken erover… ik begreep toen nog niet zoveel, alleen wel dat het heel erg was…

  18. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik in militaire dienst. Ik zat in de militaire trein en was op weg naar huis.

  19. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik bedroefd omdat ik net mijn schoonvader had begraven; deze moord op Kennedy maakte mijn persoonlijke verdriet heviger.

  20. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik net aangekomen in de kantine van mijn voetbalclub Naarden voor de vrijdagse training. Ongeloof en ontzetting voerden de boventoon.

  21. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, toen was ik 16 jaar en student: mijn moeder vertelde mij het feit toen ik van school thuiskwam; aangezien ik een enorme fan was van J.F.K. heeft dat toen een enorme indruk op mij gemaakt en vergeet ik nooit dat moment toen mijn moeder mij dat meedeelde.

  22. Ik ben 3 minuten na de fatale schoten geboren….dus nog in mijn moeder.

  23. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik op dat moment als twaalfjarige jongen met mijn moeder in een warenhuis.
    Ik merkte dat mijn moeder, die toch behoorlijk met de politiek bezig was, geheel van slag was.
    Ik zelf besefte het allemaal nog niet zo goed.
    Toen we terug kwamen met de bus van het dorp waar wij de kleding gekocht hadden, gingen we meteen naar een nicht van haar welke toen al tv had, en dat hadden wij nog niet.
    Op de radio werd er constant geluisterd, en er heerste een week lang een rouwstemming bij ons thuis. Ik zal deze week nooit meer vergeten.

  24. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik bezig om geboren te worden. De hele wereld was in rouw op de dag dat ik werd geboren. Binnenkort hoop ik 40 jaar te worden, maar ik blijf door mijn geboortedatum verbonden met John F. Kennedy.

  25. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik thuis.

  26. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik thuis bezig met mijn huiswerk.

  27. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, lag ik al te slapen en kwam mijn moeder mij wakker maken om het te vertellen.

  28. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, hadden wij nog geen tv, maar ook het nieuws op radio gaf het door; ik was 13 jaar.

  29. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik op straat met mijn moeder. Zij moest een afspraak gaan maken in de kapperszaak op de hoek, waar de mensen al aan het opruimen waren, want in mijn herinnering was het rond half acht ’s avonds. We kwamen een man op straat tegen die ik niet kende en die tegen mijn moeder zei ‘Mevrouw gaat u maar gauw naar huis want ze hebben president Kennedy doodgeschoten’. Waarom we meteen naar huis moesten snapte ik toen niet. Ik weet wel dat mijn moeder dat toen meteen deed en de tv aanzette, waar net een extra journaal begon (toen al). Wat mij ook nog goed bij staat van die avond is dat ik baalde dat een aflevering van Bonanza niet doorging door allerlei extra uitzendingen. Bonanza zou om half negen beginnen en ik mocht opblijven want het was vrijdagavond. Zo zie je maar weer dat zo’n schokkende gebeurtenis zelfs nog details in je geheugen blijven hangen.

  30. Toen ik hoorde dat John F. Kennedy vermoord was, was ik bij mijn oma die eten aan het koken was. Haar woorden: “Waarom, hij heeft toch niemand wat misdaan?“, zal ik mijn leven niet meer vergeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Website