Navelli, na de restauratie

Al voor de voorjaarsvakantie gaan we van het slot. Plannen maken en rustig aan weer opleven, dat is het gevoel.

                                                                                        Calascio

De presentatie van ‘Abruzzo, bitter en zoet’ staat klaar in de computer.  Wij willen op verzoek naar een boekhandel of bibliotheek komen om  belangstellenden te presenteren op een smaakvol reisje door de Abruzzo, maar we gaan eerst naar de bibliotheek in Leek.

                 een nieuwe zending boeken (regeren is vooruitzien), de eerste druk is bijna uitverkocht.

 

Een mail, app of telefoontje is voldoende om een afspraak te maken.

mieke25@home.nl   0626 40 6332

                                                                oud land van de herders

Onze eerste reis naar de Abruzzo staat genoteerd in mei.

                                                                                        Calascio

 Dan is ook het Italie evenement in Haarzuilens. Ik hoop dat daar nu ook meer belangstelling komt van exposanten.

Wanneer er meer mensen de Abruzzo onder de aandacht willen brengen  zouden we ook een Abruzzo stand samen kunnen inrichten. Een stand alleen , meer dan 400 euro, is een te dure grap voor ons.

Ik wacht even af of er meer beweging komt richting Haarzuilens. We zijn dat weekend net terug uit Italie.

                                                                     prachtige fresco’s bewonderen

 

 

 

 

 

 

Het is Paasvakantie. We zijn een paar weken in Barrea. Vanuit Barrea maken we een tocht naar de pastafabrieken van De Cecco in Fana di Martina. We hebben gelezen dat we de fabrieken kunnen bekijken. Fana di Martina is moeilijk te bereiken, door enorme kloven in de bergen.

Als ik foto’s maak blijkt de stad weg te vallen onder de imposante bergen die boven de stad uittorenen. In mijn boek, ‘Abruzzo bitter en zoet’, staan verschillende verhalen over deze weken. Als wij richting de pastafabriek reizen veranderen we verschillende momenten van plan, want  regelmatig rijden we in dichte mistwolken over bergwegen, dat is niet prettig. Soms ook trekken de wolken op en komt de zon te voorschijn. Uiteindelijk komen we bij de portier van de fabriek. Helaas, het is Paasvakantie en daardoor kunnen er geen bezoekers ontvangen worden. Er rijden wel personenauto’s in- en uit, maar dat zijn werknemers. Er wordt wel gewoon gewerkt. Ook de grote vrachtwagens rijden af en aan.

 

 

 

 

 

Zoals ons vaak overkomt in de Abruzzo is onze teleurstelling binnen een kwartier vervaagd door een leuke ontdekking. Als we tijd over hebben kunnen we in het stadje wel een kop koffie gaan drinken. Frits parkeert zijn auto en we staan op de stoep van ‘Bar Escher’. We lopen naar binnen en zien aan de muur twee kopieen van schilderijen van Escher hanger. De gevel van de bar geschilderd alsof het gezien wordt door een vergrootglas. Een ander schilderij van straatjes en smalle trapjes

 

 

 

                                                                 Fana di Martina

In mijn boek ‘Abruzzo, bitter en zoet’ heb ik aan het leven van Escher een hoofdstuk gewijd. Een bijzondere man die van reizen hield, het liefst met een vrachtschip. Als kind reisde hij met zijn ouders naar Italie en de eerste jaren van zijn huwelijk woonde hij bij zijn schoonouders in Rome.

                                                                     Scanno

Zijn fascinatie voor de Moorse tegels ontstond in Zuid-Spanje en door  zijn liefde  voor de bergstadjes in Zuid-Italie reisde hij vaak naar de Abruzzo.

 

Een man die door zijn perfectionisme, voor zichzelf en zijn omgeving vaak onaangenaam gezelschap was, maar als het beeld klopte en hij zijn werkstuk naar tevredenheid afmaakte euforisch van geluk was.

 

                                                                    Castrovalva

 

 

 

Vanaf 2 januari ontbrak me de inspiratie voor een verhaal.

Natuurlijk gebeurde er genoeg om te melden, want 16 januari vierde ik mijn 79ste verjaardag,  ik kijk nu een heel jaar uit naar mijn tachtigste.

Tachtig is prachtig.

Het is in coronatijd zaak ’the bright side of life’ te blijven te blijven opsporen.

Een klus op zich, maar het loont de moeite. Je hersens hebben het nodig om positieve stofjes aan te maken zodat je je comfortzone  in zicht houdt.

Voor mijn ‘in-huis’ klantjes is dat ook van belang. We lachen veel en zoeken met onze sterke kant in actie, hoe we opgelopen verwarringen naar de prullenbak  kunnen afvoeren.

Trouwens, als bijna 80 jarige is het soms confronterend de gedachtenspinsels van mijn klantjes  aan te horen. “Mijn oma heeft een hond en als ze dood gaat krijg ik de hond”.

Ik kijk daarna eens met andere ogen door mijn huis en tuin, en bedenk. ‘Het is goed, liever dat mijn geliefden alles meenemen als zoete herinnering dan dat het in de afvalcontainer belandt’.

Het is ook de maand waarin de basisschoolkinderen en de middelbare scholieren geconfronteerd worden met de omikronvariant.

Thuis blijven terwijl de toetsweken gewoon doorgaan. Hoe frustrerend, terwijl je je niet ziek voelt, maar wel verantwoordelijk.

 

 

De maand waarin we besluiten onze Paasweek niet naar de Abruzzo te gaan maar uit te stellen tot de maand mei, voor alle zekerheid. De vlucht is geboekt en de overnachtingen gereserveerd. We willen eten in een trabocco en hebben een prachtige overnachting gereserveerd in Celano. Het middelpunt van onze plannen deze week. Ik vertel er later over.

 

 

Onze boekpresentatie ging niet door op 3 december. De prachtige banner hebben we deze week teruggehaald uit de bieb. We wachten af waar de nieuw verworven vrijheid ons brengt, we hebben er zin in, brainstormen over de mogelijkheden die de Abruzzo ons allen biedt. Een nieuwe voorraad boeken van de drukker komt net binnen. Er lagen nog dertien boeken klaar voor de verkoop, de bodem was in zicht.

Door de lockdown heb ik op Facebook veel filmpjes gezien van de Abruzzo, waar een flink pak sneeuw de romantische stadjes nog fotogenieker maakte dan ze zo al zijn. Er was geen lockdown, zo konden we genieten van de skihellingen en de sneeuwlandschappen waar van de schoonheid van het land genoten werd en van de vele feesten die de afgelopen twee winters niet gevierd mochten worden.

 

In januari is voor mij de blik op het voorjaar gericht. Onze buitenkamer is kleurrijk, want de grootbloemige primula’s bloeien, beschermd door de overkapping, meestal, tot diep in de herfst.

 

 

In oktober 2021, rolde ‘Abruzzo , bitter en zoet’, van de drukpers. Onze eerste activiteit was onze reis naar Italie. In de Abruzzo maakten we een

onvergetelijke reis langs onze vrienden, waar we het boek brachten. Begin november begonnen we de verkoop met een signeerweekend.

Ook daaraan hebben we zeer zoete herinneringen. Met de hulp van onze kinderen, maar vooral van onze kleinkinderen beleefden we een fantastisch weekend, dat we afsloten bij Daan Nijman in Roden.

Vanaf nu gingen er dagelijks boeken op de post, naar alle delen van Nederland, maar ook naar Belgie en Italie leverde de DPD onze boeken af bij blije klanten.

Natuurlijk, we worden nog steeds belemmerd door de corona, maar we pakten de mogelijkheden die veilig waren. Het advies van Femke van boekhandel Daan Nijman, om de boeken in eigen beheer te verkopen was een heel goed advies. Het heeft ons heel veel fijne contacten opgeleverd en gaf ons inzicht in de toeristische ontwikkelingen in de Abruzzo. een prachtige leerzame periode voor ons. Ondertussen liggen er nog negentien boeken in voorraad.

Onze presentatie is klaar, maar daarmee wachten we tot het sein gegeven wordt dat we veilig samen kunnen komen. Daarna kunnen we afspraken maken in boekhandels, bibliotheken, vakantiebeurzen om in een presentatie te laten zien wat de Abruzzo ons te bieden heeft. We hebben er zin in. We hopen ook in Vlaanderen uitgenodigd te worden, maar dat zijn de plannen voor het nieuwe jaar.

Tot onze verrassing ontdekten we in deze, voor ons Abruzzo-periode, dat er heel veel Engels sprekende toeristen in de Abruzzo een tweede vaderland hebben gevonden, in de vorm van een tweede huis, een agriturismo of de organisatie van een B&B. Daarmee kwamen de vragen, wanneer komt de Engelse vertaling op de markt.

Een nieuwe lente een nieuw geluid. De plannen zijn nu al in een concrete fase beland. Mijn kleinzoon Yaro heeft de eerste zinnen vertaald. een mijlpaal. Ook mijn zoon Bert en mijn broer Bert zullen zich ontfermen over mijn Nederlandse teksten. ‘So far, so good.’

In mijn site houd ik de nieuwsgierigen onder jullie op de hoogte van deze ontwikkeling, maar een ding is zeker.

In 2022 verschijnt “Abruzzo, bitter and sweet“.

Op mijn  italiaviamaria site staat in de map ‘Mijn verhalen’ het verslag van onze oud- en nieuw viering in Rome in 2011. Met een glimlach en vol verbazing lees ik hoe onze wereld veranderd is door het coronavirus.

Wat zal het straatbeeld in Rome er nu, tijdens de jaarwisseling, anders uitzien dan voor de uitbraak van het virus. Toch hopen wij met Pasen weer in Italie te zijn.

De adventtijd en de kerstvieringen van 2021 in de Abruzzo, lieten zien dat we allemaal creatief zijn en veerkracht genoeg hebben om onze tradities, misschien in aangepaste vorm, te vieren.

Voor mijn gevoel is alleen de Passeggiata, het kind van de rekening, maar wacht op betere  tijden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De geboorte weergegeven in keramiek, schilderijen en iconen

 

 

 

 

Gaius Octavianus, de latere keizer Augustus (63 jaar voor Chr. tot 14 jaar na Chr,) wordt geboren in Rome. Zijn moeder is een nicht van Julius Caesar. Toen Gaius vier jaar was overleed zijn vader. Julius Caesar adopteert daarna Gaius. Na de moord op Julius Caesar wordt Rome en tijdje bestuurd door drie mannen waaronder Gaius Octavianus.

Na een zeeslag blijft Gaius alleen over. En zo wordt hij op 32 jarige leeftijd heerser over het Romeinse Rijk en krijgt hij de naam Augustus. Zijn rijk kent voorspoed en rust, dat was ook zijn doel. Het rijk strekt zich uit over heel Zuid-Europa. Het gebied rond de Middellandse zee, ook over Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Hij verovert later de Alpen, zodat er nog meer rust in zijn rijk komt.

Keizer Augustus begint zichzelf wel erg belangrijk te vinden. Hij noemt een maand naar zichzelf en laat heel veel beelden van zichzelf maken. Dat laatste is het Joodse volk, waarvan hij ook keizer is, een doorn in het oog. God is hun leider en afgoden als keizer Augustus zorgen voor verdeeldheid onder de Joden. Vooral de orthodoxe Joden voelen zich onderdrukt. In het Romeinse Keizerrijk hebben alle provincies een eigen koning en die is ondergeschikt aan de keizer. Herodes (73 voor Chr. tot 4 na Chr.) is stadhouder in de provincie Galilea. Niet alle Joden zijn blij met Herodes. Hij komt uit het land van Ezau en is een woesteling, die macht wil en koning wil worden. Hij zal het de keizer gaan vragen. Met veel geld vertrekt hij naar Rome en ja, daar krijgt hij van keizer Augustus heel het Joodse volk en hij wordt koning. Hij moet echter met geweld zijn eigen land veroveren want niemand wil deze tiran als koning. Zelfs voor Jeruzalem moet hij vechten. Iedereen die hem voor de voeten loopt ruimt hij uit de weg. Het maakt hem niet uit of het zijn eigen vrouw of broer is, al zijn het zijn eigen zonen. Zo heet hij al snel ‘Herodes de verschrikkelijke.’ Hoewel hij zelf liever ‘Herodes de Grote’  genoemd wil worden.

Het is de gewoonte om elke veertien jaar een volkstelling te houden. Deze registratie legt vast welke bezittingen elke familie heeft, zodat men belasting kan vragen van families met bezit, en men kan zien welke mannen voor de militaire dienst opgeroepen kunnen worden. Families moeten daarvoor terug naar hun geboorteplaats of de plaats van een erfelijk landbezit. Jozef behoort tot de David-familie en hij moet zich daarom met Maria laten inschrijven in de stad Betlehem in de streek Judea. Je begrijpt het al, hele families zijn onderweg en in Betlehem wemelt het van de vreemdelingen. De stad is vol, geen kamer meer te huur. Jozef en Maria zeulen van deur naar deur, maar vol=vol. Vermoeid van de reis begrijpt Maria dat ze een plaats moeten hebben om te rusten, want haar baby wil geboren worden. Zo nemen ze genoegen met een plek in een stal waar het tenminste warm is en droog en ze rustig kan bevallen van haar bijzondere kindje. ‘Os en ezel keken, ook een heel klein lam’.

Tegenwoordig  zou deze reis van Nazareth naar Betlehem niet eens meer mogelijk zijn. Israel bouwt aan het eind van de 20ste eeuw een muur van ongeveer 700 kilometer lang en tien meter hoog op de grens van Israel en Palestina. Zowel Betlehem als Jerusalem zijn vrijwel helemaal ommuurd. De muur gaat vaak dwars door dorpen. Kunstenaar Banksy laat het zien in een schilderij.

 

 

 

 

 

‘Eeuwen geleden’ is de titel van ons boek, verwoord en verbeeld, over het ontstaan van het Christendom. Ik heb de verhalen geschreven voor mijn kleinkinderen. De komende dagen geef ik enkele hoofdstukken uit het boek weer, onze weg naar Kerst, de geboorte van Jezus.

De aankondiging.

Maria woont in Nazareth een stad in een gebied in het noorden van Israel, dat heet Galilea. In deze streek wonen veel Joden. Maar ook veel niet-Joden en die worden in die tijd heidenen genoemd. Je weet dat in Nederland in sommige plaatsen mensen wonen die veel Christelijker zijn dan in de rest van Nederland, bijvoorbeeld in Staphorst en Katwijk. We zeggen dan dat deze mensen streng in de leer zijn, dat ze de woorden in de bijbel preciezer proberen na te leven  dan andere mensen. In Galilea waren de mensen juist niet streng in de leer en het bijzondere is dat juist daar een groot wonder gebeurt.

God stuurt de engel Gabriel naar Maria.

Gabriel zegt:” Maria, schrik niet, God stuurt mij.

Jij krijgt een zoon, een heilig kind en je moet hem de naam Jezus geven.

Hij wordt de redder van de mensen en Zoon van God genoemd.”

Maria zegt: “Ik zal de Heer dienen.”

 

 

Gelukkig hebben alle meisjes vriendinnen waar ze hun hart bij kunnen uitstorten, Maria ook. De volgende dag gaat ze op reis, regelrecht naar Elisabet, haar nicht. Ze sluit zich aan bij een groep reizigers, want ze moet door de bergen en voor een vrouw alleen is dat veel te gevaarlijk. Drie dagen moet ze lopen voor ze bij Elisabet is. Er is nog een reden waarom ze naar Elisabet wil. Ze heeft over Elisabet een verhaal gehoord waar ze nu alles van wil weten. Elisabet is  getrouwd met priester Zacharias en ze wonen in Judea, een streek in de bergen. Elisabet wil heel graag zwanger worden om haar man een zoon te schenken, maar het gebeurt steeds niet. En nu heeft Maria een paar maanden geleden, op straat horen vertellen, dat Elisabet bezoek heeft gehad van een engel. Ze zou zwanger zijn en van schrik zou Zacharias niet meer kunnen praten. Onderweg moet ze ook steeds denken aan het vreemde bezoek bij haar, gisteren. Heeft ze gedroomd? Als ze goed nadenkt kan dat toch niet echt gebeurd zijn. Een engel die met haar praatte. Moet ze nu met Jozef, haar vriendje, gaan trouwen omdat ze een kind krijgt? Gelukkig heeft Jozef haar meteen geloofd, maar zit ze niet geweldig in de problemen? Haar gedachten buitelen over elkaar in haar hoofd. Ze wordt onrustig. Wanneer het vandaag zou gebeuren zou ze zich afvragen wat er met haar aan de hand is. Is dat nou ADHD in haar hoofd? Maar gisteren had ze het toch nog niet. Natuurlijk is er niets met haar aan de hand. Het is echt gebeurd. Ze krijgt een heilig kind. God heeft haar uitgekozen. De verwarring in haar hoofd maakt plaats voor verwondering, stilte, rust. Er komt een groot geluksgevoel in haar hart. Ze komt bij Elisabet aan en er is alleen nog blijdschap. Ze klopt op de deur en Elisabet laat haar binnen. Als Elisabet Maria ziet weet ze al wat er gebeurd is. Ze voelt de baby in haar buik voor het eerst bewegen. Beide vrouwen weten nu zeker dat ze door God uitgekozen zijn om een heel bijzonder kind op de wereld te zetten. De baby van Zacharias en Elisabet is Johannes de Doper. Hij doopt Jezus later in de Jordaan. Maria blijft drie maanden bij Elisabet. Ze hebben veel met elkaar te bepraten. En Jozef, wat moet Jozef met het verhaal van Maria. Gaat hij nu met haar trouwen terwijl hij er niets van begrijpt, van Maria’s verhaal?  Misschien moet hij toch maar vertrekken. Jozef twijfelt enorm. Wat moet hij doen. Dan  krijgt Jozef ook bezoek van een engel, die hem zegt, dat Maria een boodschap van God heeft gekregen en dat ze een heilig kind zal krijgen, de zoon van God, de verlosser van de wereld. Jozef overdenkt al deze woorden en weet wat hij moet doen. Hij zal met Maria de verantwoordelijkheid dragen en dit kind ontvangen en een veilig thuis geven.

 

 

Enkele jaren geleden hebben Frits en ik een boek gemaakt, “Eeuwen geleden”.

De basis is het kerstverhaal, met bijbelteksten.

De teksten zijn door mij verhalen geworden, die we hebben aangevuld met kunst, zoals kunstenaars door de eeuwen de geschiedenis verbeeld hebben.

Bijna alle kunst in het boek hebben we in Italie gezien.

 

 

 

 

In 2018 net voor de corona uitbreekt zijn we in Atri, een van de oudste steden van de Abruzzo. We stoppen voor de Dom van Atri. Een prachtige kathedraal gewijd aan Santa Maria Assunta uit de 13e eeuw, en bestaat uit allemaal bogen. Boven in het koor zijn 40 fresco’s uit de 15de eeuw bewaard gebleven, die een fantastisch verhaal vertellen.

 

 

 

 

Op de grond kijk je door een glazen vloer naar de fundamenten van de Romeinse Thermen waarop de kerk gebouwd is.

Kerst 2021 in de Abruzzo.

Vanaf acht december, barsten de activiteiten rondom kerst massaal los. Er valt deze week veel sneeuw, zodat de straatjes in de stadjes een prachtig beeld geven. Alles uitbundig versierd en verlicht, met grote kerstbomen op de pleinen, waar muziek gemaakt wordt en culinaire marktjes zorgen voor de traditionele hapjes en drankjes. De mensen  op straat genieten van hun herkregen  vrijheid na zo’n lange volledige lockdown. Levende kerstverhalen worden gespeeld en beeldende kersttaferelen staan opgesteld in de straten. Veel om van te genieten.

Wat een leuke gedachte. Steeds als een pakket verzonden wordt en ik een enthousiast mailtje krijg, dat het pakket binnen is, krijg ik er de vrolijke mededeling bij: “Het ligt al onder de kerstboom.” En het is ook een heel creatief verwencadeautje.

Gelukkig ben ik nog niet door de voorraad van de eerste druk heen, maar het gaat toch snel, verbazend snel. Er wordt nu ook veel gekozen voor het sturen van :

Abruzzo, bitter en zoet €24,90. Bella Figura €5,00 verzendkosten €4,00 (in Nederland)

 

Ik hoop heel erg, dat wanneer we deze coronaexplosie achter ons laten, er gelegenheid is, om onze Abruzzo-presentatie overal in het land en in Belgisch Vlaanderen te kunnen laten zien. Samen praten over reiservaringen, samen plannen maken, dat is toch waar we allemaal behoefte aan hebben.

Deze maand blijven we thuis. Dicht bij de boom en hebben we gelukkig de mogelijkheid om te lezen over streken waar we in 2022  graag naar toe willen, kunnen we plannen maken, campings en B&Bs reserveren. Informatie vragen over onbekende gebieden.

 

In de Abruzzo heeft het virus niet zo heftig gewoed. De burgemeesters hebben goed gezorgd voor hun inwoners. De burgemeesters bepaalden de afspraken en leefregels en zoals we de Italianen kennen, begreep men dat het van levensbelang was om de regels te handhaven.

Toen we in oktober bij Pasetta in Barrea waren zei hij met tranen in zijn ogen: “Ik wil toch niet dat mijn kinderen en kleinkinderen ziek worden.”

Laten we hopen dat we allemaal weer op avontuur kunnen in 2022 en laten we elkaar informeren over onze ervaringen.

‘Ci vediamo’.

Een voorproefje:

camping lagenziana.it, Barrea


Papale Papale Bistrot, restaurant in het centrum van Villetta Barrea.

———————————————————————————————–

B&B,  Il rifugio, Villetta Barrea, Via Benedetto Virgilio 93


B&B, AbruzzoSegreto, Navelli, Via S.Girolamo 3


B&B, Bone Novelle, lÁquila, Via Vetusti 28

————————————————————

Calascio, www.rifugiodellarocca.com

——————————————

Calascio  (huis) Via Ulindo, Ciccone 27


Pietranico, Torre  dei tie Fratelli, David Vriesendorp

———————————————————–

B&B  San Giovanni Teatino, Garden Fuora Rotta


Valledeltirino.it


www.ilbosso.com


www.quilaquila.it


www.museonazionaleabruzzo,beniculturali.it