![\"passegiata\"](\"https:\/\/bult.net\/italiaviamaria\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/IMG_6053.jpg\")
<\/a>passegiata<\/p><\/div>\n
De stad is nog een ru\u00efne maar er gebeurt wel wat en misschien wel meer dan we op het oog kunnen zien. De ramp was natuurlijk ook enorm.
\nWe kijken deze keer bij het studentenhuis. Twee vleugels zijn volledig intact gebleven en een vleugel is volledig ingestort. Aan het hek hangen T-shirts en foto\u2019s van de slachtoffers. We lazen in de krant dat de arbeiders slecht materiaal gebruikt hebben en ze zijn tot een gevangenisstraf veroordeeld. Hun opdrachtgevers niet.
\nZo zijn er ook 6 deskundigen van aardbevingen naar de gevangenis gegaan omdat ze niet gewaarschuwd hebben.
\nBuiten de stad zien we hele nieuwe steden ontstaan, allemaal flats met een dikke rubberlaag tussen de huizen en de pilaren waarop ze staan. Hopelijk hebben alle slachtoffers nu een eigen huis.
\nWe zijn nu weer op zondag en tot \u00e9\u00e9n uur, pranzotijd, is het druk op de straat, maar na enen wordt het stil. Vanmiddag om half vier is er een speciaal moederdagprogramma en zullen de\u00a0 bezoekers wel weer binnenstromen.
\nMaandag 13 mei
\nEr is een \u2018bezoek\u2019 aan de Abruzzen gepland.
\nAltijd als we over de A24 van Rome naar L\u2019Aquila rijden ben ik nieuwsgierig naar het land onder de snelweg. Hoge bergen, prachtige stadjes, rivieren en watervallen. Nu gaan we dit deel van de Abruzzen verkennen.
\nVan de snelweg gaan we naar een klein, op de kaart geel, weggetje dat ons over passen en door dorpjes voert.
\nPrachtige weggetjes kronkelen door het majestueuze landschap. Hoge bergen, diepe dalen, bloeiende blauwe regen en veelkleurige bermen met bloemen, onder andere wikke, orchideetjes, campanula\u2019s.
\nDe linde pluist, verder zie ik veel eiken, bloeiende brem, geurende jasmijn.
\nIn de Abruzzen toont de natuur zich altijd van haar uitbundige kant.
\nWe stoppen als we langs de weg een stuk of tien muilezels zien staan. Geduldig wachtend tot ze aan het werk moeten. Ze zien er glanzend uit en hebben allemaal prachtige dikke leren zadels op hun rug. Terwijl ik foto\u2019s maak komen er enkele mannen tevoorschijn die achter meters opgestapelde houtstammen met elkaar te praten en waarschijnlijk te eten zaten. Ze hebben allemaal een doek om het hoofd tegen de warmte, vast niet vanwege het geloof.
\nFrits vraagt of het paarden of muilezels zijn en wat ze aan het doen zijn. Met de muilezels halen ze boomstammen uit de bergen.<\/p>\n
<\/a>zij werken in de bossen<\/p><\/div>\n
<\/a> <\/a>
\nIk bedank ze voor de mogelijkheid foto\u2019s te maken en we rijden verder.
\nIn het dorp Colli di Montebove stoppen we voor een cappuccino en een brioche. Ik maak wat foto\u2019s en de eigenares vertelt dat ze twee jaar terug drie meter diep in de sneeuw zaten en dat ze twee weken het dorp niet in en uit konden.
\nAls we verder rijden zien we vier paarden achter elkaar vastgebonden met een ruiter. Ik maak foto\u2019s en dit zijn paarden, een vader, moeder en hun jong, dat nog moet leren vastgebonden mee te lopen in de rij van paarden. Zo gaan ze ook de bergen in. Onderweg zien we een bord naar een skigebied en naar wandelwegen. Het landschap verandert maar blijft fascinerend.<\/p>\n