Voor mijn gevoel is er veel veranderd door de corona, maar tot mijn grote vreugde is een ding niet veranderd en dat is het archief waarin Frits’ gegevens zitten bij Hertz.

We komen aan op de luchthaven van Pescara en staan bij het loket van Hertz, achter een persoon die zijn pincode niet meer weet.

De juffrouw achter het loket kijkt wie de volgende wachter is en roept , wapperend met de papieren in de hand, Frits, alsof ze vroeger samen op dansles waren geweest.

Ze geeft hem enthousiast de papieren en een autosleutel en een minuut later zijn we onderweg naar een prachtig glanzende Fiat 500, mokkabruin.

Hij lijkt wel fonkelnagelneu zeg ik tegen Frits. Frits stapt achter het stuur en zegt, dat is-t-ie ook, er staat 3000km op de teller. Kijk, daar word ik nou zo blij van. Dat is volgens mij de derde keer dat we een splinternieuwe auto huren bij Hertz. We gaan op route richting Villetta Barrea, zien wat de week ons verder brengt.