Toeristen in de Abruzzen deel 2

0

“Abruzzo, bitter en zoet.” Een impressie uit het hoofdstuk: 

 Toeristen in de natuurparken.

 

Daar waar de mensen verdwijnen nemen de dieren de ruimte in. Onze tegenliggers op de openbare weg zijn paarden, soms zonder bel dan zijn ze van niemand. Hebben ze een bel dan weet de eigenaar ze terug te vinden. We zien meer viervoeters de weg gebruiken,  koeien, ezels, muilezels, schapen en natuurlijk honden.

In de natuurparken leven de gems, de wolf, de beer, de lynx, de vos, de otter, de adelaar, de gier en de sneeuwmuis, een heel groot soort hert, hoog op de poten en een korte rug, soms heb je geluk er iets van te zien. Dieren die alleen op toendra-achtige gebieden leven, dieren die zich thuis voelen in onherbergzame rotsachtige bossen en bergen. Flora en fauna, resten uit de IJstijd, die in het hooggebergte van de Abruzzen overleven. Ongeveer 75% van alle Europese dier- en plantensoorten vinden we hier.

De vos en grote kuddes wilde varkens zijn in heel Italië, dus ook hier aanwezig , maar in deze vaak ondoordringbare bossen houden ook de wolf  en de bruine beer  elkaar gezelschap. De marsicaanse beer leeft nog in het Majellapark. Daar is ook een

berenmuseum. Je kunt in de winter een speciaal wolfsweekend meemaken. In een groepje onder leiding van een gids volg je de sporen van de wolf en je ziet dan ook ander wild.

Deze dieren zijn allemaal beschermd. Ursula in Opi vertelt: Ze heeft een restaurantje en de producten die ze nodig heeft om haar gasten te verwennen, verbouwt ze zelf. In het voorjaar krijgt ze echter een tweejarige beer op bezoek in haar tuin. In de zomer en herfst geeft de natuur voedsel voldoende voor de beren. In de winter houden ze hun winterslaap en als ze hongerig wakker worden uit hun winterslaap geeft de natuur nog geen voedsel. Dan komen de beren naar de dorpen, want bij de mensen is voedsel. De beer is beschermd, dus Ursula ziet met lede ogen hoe haar  tuin geplunderd wordt.

Op 1 oktober wordt de jacht op de wilde varkens geopend.  Veel burgemeesters nodigen  de jachtvereniging al half september uit en geeft dan een jachtvergunning aan de jagers, omdat de wilde varkens een ware plaag beginnen te worden. Daarna is het geknal niet meer van de lucht. Ik zag op een  youtube filmpje  een cinghiale, moedervarken met jong die de restanten voedsel van een terrastafeltje soldaat maakten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Plaats een reactie