de zesde dag, reisverhaal

1

Vandaag rijden we een korte route van l’Aquila naar Calascio.

We maken een stop bij een grote Super COOP.

Jarenlang gebruik ik op mijn kantoor schriften met dubbele lijnen zodat kinderen met een onleesbaar handschrift houvast hebben aan een extra lijn om de letters ronder te schrijven en uiteindelijk leesbaarder.

Ook nu vind ik weer de schriften die ik nodig heb en ik neem de laatste twee pakketjes van vijf schriften mee. Voorraad genoeg tot Pasen.

We maken een stop bij Santa Stefano di Sessanio. Hier staan de kranen boven de stad.

Deze stad is toeristisch genoeg voor een soevenirswinkel. Wat ik deze week nog niet eerder heb gezien maar wat wel op mijn lijstje staat zijn ansichtkaarten.

Hier vind ik mooi kaarten die ik kan gebruiken als extraatje bij het verzenden van het boek.

Vijftig stuks is eerst wel voldoende denk ik.

 

Als we verder rijden maak ik vanuit de auto verschillende filmpjes. De bergen rondom en het weidse uitzicht lenen zich er goed voor.

Bij binnenkomst in Calascio zien we rechts van de weg een terras, onze eindbestemming voor vandaag.

Tijd om te stoppen. We nemen een wijn en een stevige boterham met kaas. Calascio bestaat uit veel smalle straatjes waar je zelfs met een Fiat 500 niet in kan. Ik wandel door de straat, alleen een paar wielrenners kom ik tegen, verder is het stil. Het is ook pranzotijd. De huizen staan dicht op elkaar, zijn oud een vervallen.

Voor ons B&B moeten we eind van de middag bellen met de beheerder.

 

 

 

 

Hij of zij komt ons dan naar het huis brengen waar we overnachten. We willen eerst de Rocco Calascio zien. Dit kasteel op de rots prijkt op veel buitenlandse toeristengidsen. Wij hebben tot nu toe geen aandacht besteed aan de deze Rocco, maar hebben het deze week op onze agenda staan.

We rijden Calascio uit, maar door wegwerkzaamheden missen we de afslag naar de berg met het kasteel. We rijden door naar Castel del Monte.

We nemen een terras en zien hier voor het eerst toeristen. Wandelaars die vanuit de stad de bergen in gaan. Op een bord aan de gevel zien we de vele skiliften en de vele afdalingen die er zijn. We krijgen een telefoontje van de huiseigenaar en maken een afspraak. We

 besluiten terug te rijden naar Calascio en zien dan de weg naar de Rocco.

Eerst gaan we ons huis bekijken voor de nacht, Dat ziet er prima uit. We krijgen de sleutel.

 

Nu gaan we richting Rocco Calascio.

 

 

 

 

Na veel haarspeldbochten komen we bij de een plek waar ruimte is voor onze auto. Het laatste gedeelte naar  de gebouwen die we zien is klimmen en vasthouden aan gevels en hekjes.

Links en rechts zien we een restaurant met bar. Frits zoekt een stoel en wenst me geluk. Nou dat is ook wel nodig, de klim die komt gaat over losse stenen, grote kuilen, met aan mijn linkerhand een stevige afgrond. Ik probeer zo goed mogelijk te klimmen. Kom af en toe iemand tegen, maar mijn aandacht gaat meer uit naar het kasteel boven me en de losse stenen en kuilen onder me. Bovendien moet ik ditzelfde parcours naar beneden opnieuw afleggen.

Als ik hier strand heb ik een probleem. Ik neem wat laatste foto’s en vind het verstandiger terug te gaan.

Voor mij wat moeilijk mijn  grens te accepteren, maar ik ga terug.

 

Als ik bij Frits terug ben gaat de bar net open, Frits bestelt koffie en ik zeg: “Een grote bel witte wijn voor mij.” Als reactie hoor ik achter mij, “Ha, Nederlanders.”

We maken kennis met John de Kievit. Hij is kok in dit restaurant. We schuiven samen aan een tafel. John woont met zijn vrouw in Rome, maar heeft zijn activiteiten van Rome naar Calascio verplaatst. Ik vertel over mijn boek en we wisselen gegevens uit, want hij wil het boek. Als we thuis zijn is dat mijn eerste pakketje dat over de grens gaat. Bij de DPD duurt het drie dagen en dan ligt het boek in het depot in Turijn. daarna reist het naar een depot in Rome. Het is weekend en zaterdag en zondag wordt er niet bezorgd.

Dinsdag wordt het boek aangeboden maar niet bezorgd, het gaat weer in het depot. Dat gaat zo een paar dagen en dan, hoera, het boek is afgeleverd.

Ik neem contact op met John. Het boek is binnen. Hij was een paar dagen naar Nederland om zijn vader te bezoeken.

Onze ervaringen met ons verzendbedrijf kunnen niet meer stuk.

 

 

 

 

Reacties

Een reactie op “de zesde dag, reisverhaal”
  1. Mieke schreef:

    Een brievenbuspakket met mijn boek is vanuit Groningen door de DPD is binnen 24 uur bezorgd in Brussel..

Plaats een reactie