eind lockdown in zicht

0

Vanaf 2 januari ontbrak me de inspiratie voor een verhaal.

Natuurlijk gebeurde er genoeg om te melden, want 16 januari vierde ik mijn 79ste verjaardag,  ik kijk nu een heel jaar uit naar mijn tachtigste.

Tachtig is prachtig.

Het is in coronatijd zaak ’the bright side of life’ te blijven te blijven opsporen.

Een klus op zich, maar het loont de moeite. Je hersens hebben het nodig om positieve stofjes aan te maken zodat je je comfortzone  in zicht houdt.

Voor mijn ‘in-huis’ klantjes is dat ook van belang. We lachen veel en zoeken met onze sterke kant in actie, hoe we opgelopen verwarringen naar de prullenbak  kunnen afvoeren.

Trouwens, als bijna 80 jarige is het soms confronterend de gedachtenspinsels van mijn klantjes  aan te horen. “Mijn oma heeft een hond en als ze dood gaat krijg ik de hond”.

Ik kijk daarna eens met andere ogen door mijn huis en tuin, en bedenk. ‘Het is goed, liever dat mijn geliefden alles meenemen als zoete herinnering dan dat het in de afvalcontainer belandt’.

Het is ook de maand waarin de basisschoolkinderen en de middelbare scholieren geconfronteerd worden met de omikronvariant.

Thuis blijven terwijl de toetsweken gewoon doorgaan. Hoe frustrerend, terwijl je je niet ziek voelt, maar wel verantwoordelijk.

 

 

De maand waarin we besluiten onze Paasweek niet naar de Abruzzo te gaan maar uit te stellen tot de maand mei, voor alle zekerheid. De vlucht is geboekt en de overnachtingen gereserveerd. We willen eten in een trabocco en hebben een prachtige overnachting gereserveerd in Celano. Het middelpunt van onze plannen deze week. Ik vertel er later over.

 

 

Onze boekpresentatie ging niet door op 3 december. De prachtige banner hebben we deze week teruggehaald uit de bieb. We wachten af waar de nieuw verworven vrijheid ons brengt, we hebben er zin in, brainstormen over de mogelijkheden die de Abruzzo ons allen biedt. Een nieuwe voorraad boeken van de drukker komt net binnen. Er lagen nog dertien boeken klaar voor de verkoop, de bodem was in zicht.

Door de lockdown heb ik op Facebook veel filmpjes gezien van de Abruzzo, waar een flink pak sneeuw de romantische stadjes nog fotogenieker maakte dan ze zo al zijn. Er was geen lockdown, zo konden we genieten van de skihellingen en de sneeuwlandschappen waar van de schoonheid van het land genoten werd en van de vele feesten die de afgelopen twee winters niet gevierd mochten worden.

 

In januari is voor mij de blik op het voorjaar gericht. Onze buitenkamer is kleurrijk, want de grootbloemige primula’s bloeien, beschermd door de overkapping, meestal, tot diep in de herfst.

 

 

Plaats een reactie